poniedziałek, 30 marca 2015

Postępowanie przy wstrząsie pourazowym

Co to jest wstrząs?

Zespół zaburzeń ogólnoustrojowych. Powstaje w wyniku niedotlenienia tkanek narządów ważnych do życia. Powodem niedotlenienia jest niedostateczny przepływ krwi.

Wstrząs powoduje zagrożenia dla życia, ponieważ w krótkim czasie stan poszkodowanego może ulec gwałtownemu pogorszeniu.



Rodzaje wstrząsów:


  • wstrząs krwotoczny (wyniku zmniejszania się krwi),
  • wstrząs oparzeniowy (utraty osacza pod wpływem wysokiej temperatury),
  • wstrząs hipowoleniczny, (wyniku biegunek, wymiotów),
  • wstrząs kardiogenny ( zmniejszenie wydolności serca),
  • wstrząs anafilaktyczny (reakcja uczuleniowa),
  • wstrząs neurogenny ( urazy rdzenia kręgowego),
  • wstrząs septyczny lub toksyczny (zatrucie organizmu),


Do rozwoju wstrząsu mogą się przyczyniać:
lęk, ból, dalsza utrata krwi i utrata ciepła



Objawy wstrząsu pourazowego:

W przebiegu wstrząsu wyróżnia się dwa etapy: pobudzenia i apatii.
1. Na pierwszym etapie poszkodowany chętnie mówi o zdarzeniu, jest pobudzony ruchowo,
czasami może być agresywny.

2. Objawy drugiego etapu mogą być różne:

  • suchość w ustach i uczucie pragnienia,
  • blada wilgotna skóra,
  • zaburzenia przemiany materii,
  • szybkie nieregularne tętno, stopniowo słabnące,
  • płytki oddech,
  • sinica warg i płytek paznokciowych
  • pobudzenie niepokój, splątanie (niewyraźna  nielogiczna mowa)
  • obfite pocenie się, ból klatki piersiowej,
  • utrata świadomości.
Pamiętaj!!!!

Poszkodowanemu we wstrząsie nie można pozwolić jeść, pić ani palić tytoniu. Koniecznie trzeba wezwać pomoc i kontrolować czynności życiowe.

Pozycji przeciwwstrząsowej nie stosuje się, przy urazach: miednicy, kręgosłupa, czaszki, klatki piersiowej i brzucha.

pierwsza pomoc, podczas wstrząsu polega na usunięciu czynnika i zapewnieniu dopływu krwi do narządów ważnych do życia - mózgu, serca i nerek.

Pozycja przeciwwstrząsowa

Warto zobaczyć film



wtorek, 24 lutego 2015

Tamowanie krwotoków

  • Krwotok może być następstwem pęknięcia naczynia wskutek urazu lub choroby. W zależności od rodzaju uszkodzonego naczynia krwionośnego wyróżnia się krwotoki tętnicze, żylne i z naczyń włosowatych.
  • Krwawe podbiegnięcia towarzyszące uderzeniom lub upadkom to siniaki, a rozległe wylewy krwi do tkanek to krwiaki.
  •  Krwotok tętniczy charakteryzuje się pulsującym w rytm skurczów serca wypływaniem krwi. W krwotoku żylnym krew wypływa ciągłą strużką z całej powierzchni rany.
  • W krwawieniach z naczyń włosowatych krew sączy się kropelkami z całej uszkodzonej powierzchni.

  • Każdy krwotok wymaga natychmiastowego działania, ponieważ utrata 1/3 krwi krążącej grozi śmiercią.



  • na silne krwawiące rany stosujemy bezpośredni ucisk przez gazę
    i wykonujemy opatrunek uciskowy.
  • Stosowanie opaski uciskowej jest ostatecznością. Można ją zastosować wyłącznie wtedy, gdy inne środki tamowania krwotoku okażą się nieskuteczne. Należy zapisać godzinę założenia opaski uciskowej.


Zapraszam do obejrzenia filmów




Źródło: Edukacja dla bezpieczeństwa. Bogusław Breitkopf, Dariusz Czyżow

sobota, 14 lutego 2015

AED - automatyczny defibrylator zewnętrzny

Co jest AED?

Automatyczny defibrylator zewnętrzny AED jest to urządzenie, które analizuje rytm serca, i w razie potrzeby, poprzez elektrody defibrylacyjne jest w stanie dostarczyć energię elektryczną do serca ofiary.
Celem defibrylacji (wyładowania) jest wytłumienie chaotycznych impulsów elektrycznych przepływających przez serce, czyli próba naprawy nienormalnego rytmu serca. Dzięki temu uzyskuje się stabilizację prawidłowego rytmu serca, a tym samym przywracana jest prawidłowa praca serca jako pompy.

Zwykle defibrylator AED składa się z kompletu elektrod wraz
z kablami, baterii lub akumulatorów oraz jednostki centralnej. Zadaniem osoby ratującej jest naklejenie elektrod na odsłoniętą klatkę piersiową ofiary i wykonanie komend głosowych defibrylatora. 

Schemat postępowania podstawowych zabiegach resuscytacyjnych z użyciem defibrylatora   - zobacz

Zapraszam do obejrzenia filmu
Jak korzystać z defibrylatora

czwartek, 12 lutego 2015

Wychłodzenie i odmrożenie

Wychłodzenie to wyziębienie całego ciała i może nastąpić zawsze, gdy zbyt lekko ubrany człowiek przebywa przez dłuższy czas w niskiej temperaturze. Przechłodzeniu sprzyja działanie wilgoci i wiatru oraz ogólne wyczerpanie, zły stan ogólny lub schorzenia towarzyszące, np. wstrząs.


Rozróżnia się trzy stadia wychłodzenia:
  • okres obronny, gdy temperatura centrum ciała wynosi 36 - 34 C, pojawiają się silne dreszcze, skóra jest blada 
    i zimna, występuje "gęsia skórka", wargi są sine, tętno
     i oddech przyśpieszone, 

  • stadium wyczerpania, gdy temperatura centrum ciała wynosi 34 - 27 C, ustaje drżenie z zimna, pojawia się kurczowe drętwienie mięśni oddech staje się wolniejszy i bardziej powierzchowny, występują przerwy w oddychaniu, zwalnia się również tętno i pojawiają się zaburzenia rytmu, zanika odczuwanie bólu, następuje apatia, wreszcie człowiek zapada w sen, poniżej temperatury 30C następuje utrata przytomności
    i całe ciało staje się zimne, 

  • letarg - śmierć mózgowa, przy niższej temperaturze ciała ustają czynności życiowe, kurczowe zdrętwienie mięśni ustępuje wiotkiemu porażeniu, brak przytomności, sztywne źrenice, brak ruchów oddechowych, tętno niewyczuwalne, jeżeli najpóźniej w tym okresie nie przystąpi się do reanimacji, następuje zgon. 
Postępowanie
•Zabezpieczenie poszkodowanego przed dalszym wychłodzeniem
(okrycie go, ogrzanie ciepłem własnego ciała, przeniesienie do pomieszczenia, zawinięcie w folię termoizolacyjną,
•Zmiana przemoczonej odzieży,
•Ogrzanie za pomocą własnego ciała, za pomocą ciepłych okładów, okrywania kocem,
•Podawania (tylko osobą przytomnym) ciepłych napojów, mocno osłodzonych,
•Kontrolowanie funkcji życiowych,

Pamiętaj!!!


Z osobą silnie wychłodzoną, której świadomość jest zaburzona, należy postępować bardzo ostrożnie. Niedozwolone są próby skłonienia jej do przyjęcia pozycji pionowej. Przeniesienie do zbyt  ciepłego pomieszczenia i intensywnego masowania ciała może spowodować śmierć w trakcie ratowania.


Odmrożeniom ulegają palce rąk i nóg, nos,
policzki, małżowiny uszne.

Czynności ratownicze w przypadku odmrożenia:
  • Umieszczanie poszkodowanego w ciepłym pomieszczeniu; ogrzanie powierzchni wyziębionych i odmrożonych  najlepiej ciepłem własnego ciała, 
  • zastosowanie ciepłych kąpieli: począwszy od temp. 10 do 40 stopni Celsjusza,
  • Opatrzenie uszkodzonych powierzani skóry suchym jałowym opatrunkiem 







Źródło: Podstawowa pierwsza pomoc z elementami ratownictwa drogowego dla osób indywidualnych bez wykształcenia medycznego. Ratownictwo medyczne: Grzegorz Rosiński Komandos Medic Security Medyczne Centrum Szkoleniowe
Edukacja dla bezpieczeństwa. Żyje i działam bezpiecznie Jarosław Słoma, Grzegorz Zająć.

sobota, 7 lutego 2015

Powtórka do sprawdzianu

Poniżej znajdują się ćwiczenia do sprawdzianu z edb

Rozwiązaną krzyżówkę  wraz z hasłem proszę przesłać pod adres:
gimnazjum_pilarczyka@hotmail.com
Tytuł wiadomości: edb- krzyżówka nr 2


Zadanie 3

pozdrawiam

Krwotok z nosa

Zapraszam do obejrzenia filmu